De beste particuliere en luxe behandeling van dubbele diagnose wereldwijd
· COGNIFUL
Gidsen voor specialistische behandeling
De beste particuliere en luxe behandeling van dubbele diagnose ter wereld moet met een samenhangend plan inspelen op zowel de psychische klachten als de behoeften rond middelengebruik van de persoon. De juiste keuze kan meerdere zorgsettings omvatten: medische behandeling van ontwenningsverschijnselen, psychiatrische diagnostiek, doorlopende therapie en begeleiding tijdens een verblijf hebben verschillende functies. Begin bij de klinische prioriteiten en vergelijk vervolgens aanbieders, locaties en de afspraken die zorgen dat de behandeling ook op langere termijn samenhangend blijft.
Over deze gids
Klinisch beoordeeld door: Dr. Sarah Boss, MD
COGNIFUL publiceert deze gids als onderdeel van THE BALANCE GROUP en neemt daarin ook de eigen residentie op Mallorca op. De internationale aanbieders zijn geselecteerde voorbeelden die worden beschreven aan de hand van officiële bronnen. Dit is geen onafhankelijke wereldwijde ranglijst of volledig overzicht. Sommige voorbeelden betreffen ziekenhuiszorg of ambulante zorg in plaats van luxe residenties; deze verschillen maken deel uit van de vergelijking.
Wat de term dubbele diagnose moet helpen verduidelijken
Dubbele diagnose verwijst doorgaans naar een stoornis in het gebruik van middelen die samengaat met een andere psychische stoornis. De term duidt niet op één vaste combinatie van aandoeningen en stelt niet vast welke problematiek de andere heeft veroorzaakt. Het NIMH legt uit dat symptomen elkaar kunnen overlappen en dat een uitgebreide beoordeling door professionals met ervaring op beide gebieden belangrijk is. [1]
Iemand kan angstklachten en alcoholgebruik beschrijven, somberheid en cocaïnegebruik, of traumagerelateerde symptomen naast het gebruik van kalmerende middelen. Dit zijn voorbeelden van klachten en gebruik die moeten worden onderzocht, geen diagnoses of bewijs voor een oorzakelijk verband. Het plan moet aansluiten bij de daadwerkelijke symptomen, het gebruikspatroon en de bredere omstandigheden.
Breng eerst in kaart wat op dit moment moeilijk gaat en wat u met de volgende fase wilt bereiken. Dat kan onzekerheid over de diagnose zijn, een behoefte aan afgestemde behandeling of moeite om aan het huidige traject deel te nemen. Een lange lijst diagnostische termen mag niet in de plaats komen van een bruikbare klinische vraag.
Vraag de aanbieder om de voorgestelde prioriteiten in begrijpelijke taal toe te lichten. Het moet duidelijk zijn wat onmiddellijk aandacht nodig heeft, wat het programma kan behandelen en welke vragen nog openstaan. Een geloofwaardig plan kan onzekerheid erkennen en toch een praktische volgende stap aangeven.
Internationale voorbeelden van verschillende zorgtrajecten
| Aanbieder en feitelijke locatie | Gepubliceerd zorgaanbod | Vraag die de rol van de aanbieder verduidelijkt |
|---|---|---|
| Fernside at McLean, Princeton, Massachusetts, Verenigde Staten | Residentiële verslavingsbehandeling voor volwassenen met psychiatrische en psychologische zorg voor bijkomende aandoeningen. [2] | Welke combinatie van zorgbehoeften past bij de residentie en welke behandelactiviteiten zouden worden afgesproken? |
| Castle Craig, West Linton, Schotland, Verenigd Koninkrijk | Residentiële verslavingszorg met diagnostiek naar dubbele diagnose en behandeling op maat. [3] | In welke psychische zorgbehoeften kan het programma voorzien en voor welke is een andere zorgaanbieder nodig? |
| CITA Clinics, Dosrius, regio Barcelona, Spanje | Gespecialiseerde afdeling voor dubbele diagnose binnen een therapeutische gemeenschap. [4] [5] | Welke afdeling en welk behandelplan passen bij dit klachtenbeeld? |
| Psychiatric University Hospital Zurich, Zürich, Zwitserland | Verslavingszorg en zorg bij dubbele diagnose via ambulante behandeling, dagbehandeling en klinische opname. [6] | Welk traject past bij de zorgbehoeften en de toelatingsvoorwaarden van de instelling? |
| Raffles Counselling Centre, Singapore | Psychiatrische en psychologische consulten voor onder meer psychische klachten en verslaving. [7] | Kan de specifieke combinatie van klachten worden beoordeeld en behandeld binnen een afgestemd ambulant behandelplan? |
| COGNIFUL, Mallorca, Spanje | Individuele residentiële zorg bij een passende combinatie van zorgbehoeften, waarbij medische behoeften en behoeften rond ontwenning afzonderlijk worden beoordeeld. [8] | Welke zorg is eerst nodig en wat zou de residentiële fase bijdragen? |
Deze voorbeelden beschrijven geen identieke programma’s. De zorgaanbieder in Singapore heeft een breder, op consulten gericht aanbod; een specifiek geïntegreerd traject moet daarom worden bevestigd. Bij de instelling in Zürich gelden bovendien specifieke voorwaarden rond volwassen leeftijd en geografische herkomst. Vraag bij elke aanbieder naar het daadwerkelijke programma, de geschiktheid op dit moment en de beschikbaarheid.
Gebruik een tijdlijn zonder een eenvoudige verklaring af te dwingen
Beschrijf wanneer psychische symptomen begonnen, wanneer het middelengebruik veranderde en wat er gebeurde tijdens perioden van behandeling of verbetering. Vermeld medische gebeurtenissen, medicatiewijzigingen en relevante veranderingen in het dagelijks leven. Geschatte datums kunnen ook nuttig zijn, mits duidelijk is dat het om schattingen gaat.
Het NIMH beschrijft verschillende mogelijke verbanden tussen middelengebruik en psychische gezondheid, waaronder gedeelde bijdragende factoren en wederzijdse beïnvloeding. Een zorgaanbieder mag er niet automatisch van uitgaan dat alle symptomen door middelen worden veroorzaakt, of dat al het middelengebruik een poging is om met één diagnose om te gaan. [1]
Neem dossiers mee als die kunnen helpen een vraag te beantwoorden. Een eerdere behandelaar kan behandelkeuzes, deelname aan de behandeling en effecten helpen toelichten die moeilijk te herinneren zijn. Met toestemming kan een beknopte samenvatting nuttiger zijn dan een ongeordende verzameling documenten.
Vraag hoe de beoordeling wordt bijgewerkt terwijl de persoon zorg ontvangt. Sommige behoeften kunnen meteen duidelijk zijn, terwijl andere herhaalde beoordeling in de loop van de tijd vereisen. Het team moet onderscheid maken tussen een voorlopige verklaring en een vaststaande conclusie, en aangeven welke informatie tot aanpassing van het plan kan leiden.
Geïntegreerde zorg vraagt meer dan meerdere afspraken
Het NIMH beschrijft geïntegreerde zorg als het samenbrengen van behandeling van psychische problematiek en middelenproblematiek. Daarbij kan het gaan om gedragstherapieën, medicatie en zorgcoördinatie, afgestemd op de behoeften van de persoon. De professionals moeten begrijpen hoe elk onderdeel bijdraagt aan de gezamenlijke doelen. [1]
Vraag wie het plan coördineert, wie verantwoordelijk is voor elk behandelgebied en hoe veranderingen worden doorgegeven. Als verslavingsbehandeling, psychotherapie en het voorschrijven van medicatie bij verschillende behandelaren liggen, moet duidelijk zijn hoe tegenstrijdige aanbevelingen worden besproken.
De persoon die zorg ontvangt, mag niet de enige boodschapper tussen professionals hoeven te zijn. Vraag welke informatie met toestemming wordt gedeeld en hoe het team het overzicht bewaart. Afstemming is een praktisch proces, niet alleen een formulering in een brochure.
Fernside beschrijft psychiatrische diagnostiek, medicatiebegeleiding, individuele en groepsbehandeling en nazorg binnen zijn residentiële model. CITA beschrijft een gespecialiseerde afdeling voor dubbele diagnose. Dat zijn redenen om naar het daadwerkelijke geïntegreerde plan te vragen, geen bewijs dat een van beide aanbieders geschikt is voor elke combinatie van zorgbehoeften. [2] [4]
Verduidelijk de directe zorgbehoeften voordat u een verblijf regelt
Actuele intoxicatie, mogelijke ontwenningsverschijnselen, acute psychiatrische symptomen of belangrijke medische problemen kunnen bepalend zijn voor de eerste zorgsetting. De klinische beoordeling moet vaststellen welke zorg nu nodig is. De voorkeur voor een residentie mag niet de leidende keuze worden voordat deze behoeften duidelijk zijn.
Vertel de behandelaar over het volledige gebruikspatroon, de huidige voorgeschreven medicatie en eventuele eerdere complicaties bij ontwenning. Stop niet abrupt met alcohol of medicatie ter voorbereiding op een programma. Vraag bevoegde professionals om te beoordelen welke zorg passend is en in welke volgorde die moet plaatsvinden.
Ziekenhuiszorg, medisch begeleide ontwenning en residentiële psychotherapie hebben verschillende mogelijkheden. Iemand kan eerst de ene vorm van zorg nodig hebben voordat een andere passend is, of afgestemde inzet van meerdere zorgaanbieders. Vraag welke verantwoordelijkheden bij elke aanbieder blijven liggen tijdens een overdracht.
De klinische normen van COGNIFUL maken onderscheid tussen de residentie en settings voor acute medische zorg, acute psychiatrische zorg en ontwenningsbehandeling. COGNIFUL op Mallorca, Spanje, biedt detoxificatie aan als onderdeel van het verslavingsbehandeltraject. Een klinische beoordeling bepaalt het passende zorgplan en de geschikte setting. In sommige gevallen kan de behandeling beginnen met een eerste periode van 1–3 dagen in een partnerziekenhuis voor observatie en stabilisatie, voordat deze bij COGNIFUL wordt voortgezet. Het traject wordt afgestemd op de medische behoeften van iedere persoon. De geschiktheid moet worden beoordeeld voor de volledige combinatie van zorgbehoeften. [9]
Detoxificatie moet aansluiten op verdere behandeling
ASAM stelt dat behandeling van alcoholontwenning op zichzelf geen toereikende behandeling is voor een stoornis in het gebruik van alcohol. Deze moet onderdeel zijn van het betrekken van de persoon bij doorlopende zorg. Bij een traject voor dubbele diagnose moet het plan ook aangeven hoe de behandeling van psychische problematiek doorgaat nadat de directe zorgbehoeften rond ontwenning zijn aangepakt. [10]
Bij een stoornis in het gebruik van opioïden adviseert de CDC om evidencebased medicamenteuze behandeling aan te bieden of te regelen, en raadt zij detoxificatie zonder medicatie af. Een programma moet uitleggen hoe passende behandeling wordt voortgezet als iemand overstapt tussen zorgaanbieders of landen. [11]
Vraag wat de volgende fase naar verwachting moet bereiken, wie die aanbiedt en hoe de overgang wordt georganiseerd. Ontslag na ontwenningsbehandeling betekent niet automatisch dat een bepaalde residentie geschikt is. Het ontvangende team heeft de relevante informatie nodig en moet zelf een klinische beoordeling uitvoeren.
Een tijdelijke verandering in middelengebruik beantwoordt ook niet alle psychiatrische vragen. Het team moet symptomen en functioneren in de loop van de tijd beoordelen, met betrokkenheid van de relevante professionals. Het doel is een samenhangend traject in plaats van een reeks losstaande opnames.
Beslissingen over medicatie moeten op de persoon afgestemd blijven
Een voorgeschreven geneesmiddel, lichamelijke afhankelijkheid, ontwenningsverschijnselen en een stoornis in het gebruik van middelen zijn verschillende kwesties. De richtlijnen van COGNIFUL voor gelijktijdige aandoeningen maken hier uitdrukkelijk onderscheid tussen. Een algemene regel dat behandeling medicatievrij moet zijn, kan een zorgvuldige beoordeling van de reden voor het voorschrijven en het feitelijke gebruik niet vervangen. [8]
Vermeld zowel de voorgeschreven gebruiksinstructies als het daadwerkelijke gebruik, inclusief recente onderbrekingen en producten die zonder recept worden gebruikt. Vraag wie de voordelen, ongewenste effecten, wisselwerkingen en noodzakelijke controles beoordeelt. Licht de voorgeschiedenis toe als meerdere behandelaren medicatie hebben voorgeschreven.
Het NIMH noemt medicatie als een mogelijk belangrijk onderdeel van de zorg bij sommige verslavingen en veel psychische aandoeningen. Vraag de verantwoordelijke professional om de rol ervan in het totale plan uit te leggen. Passende medicatie mag niet als onverenigbaar met psychologische of residentiële behandeling worden beschouwd, alleen omdat dat niet past bij de visie die een programma uitdraagt. [1]
Stel bij internationale zorg vast wie in elke fase medicatie voorschrijft en wie het plan daarna evalueert. Een aanbod van nazorg betekent niet dat onbeperkt over landsgrenzen heen medicatie kan worden voorgeschreven of behandeling op afstand kan worden gegeven. Bevestig de daadwerkelijke afspraken voordat u daarop vertrouwt.
Kies psychologische behandeling die aansluit bij de vastgestelde doelen
Het NIMH beschrijft gedragsgerichte benaderingen, waaronder cognitieve gedragstherapie, motiverende gespreksvoering en contingentiemanagement, als mogelijke behandelingen bij gelijktijdige problematiek. De beoogde behandelaar moet uitleggen welke aanpak bij de persoon past, waarop deze is gericht en hoe de voortgang wordt geëvalueerd. Een lange lijst methoden is geen behandelplan. [1]
Als het moeilijk was om eerdere therapie bij te wonen, te begrijpen of vol te houden, leg dan uit waarom. Het volgende plan moet rekening houden met praktische belemmeringen en zorgen over de behandeling, in plaats van ervan uit te gaan dat alleen een ander rooster het probleem oplost.
Vraag hoe rekening wordt gehouden met voorkeuren voor individuele of groepsbehandeling. De vorm moet aansluiten bij de behandeldoelen en de mogelijkheden om deel te nemen. Privéaccommodatie, individuele psychotherapie en gezamenlijke activiteiten zijn verschillende onderdelen van een programma.
COGNIFUL: zorg bij gelijktijdige problematiek op Mallorca
COGNIFUL beoordeelt psychische symptomen, middelengebruik, medicatie, lichamelijke gezondheid, eerdere zorg en dagelijks functioneren in samenhang. De klinische beoordeling bepaalt of de gedeelde residentiële setting in de combinatie van zorgbehoeften kan voorzien. Het persoonlijke plan moet de voorgestelde behandelactiviteiten toelichten en aangeven welke externe zorg nodig is. [8]
COGNIFUL Premier en Premier Plus bieden op elk moment plaats aan maximaal vier cliënten, ieder met een privésuite. Behandelsessies en lichaamsgerichte sessies zijn individueel. De residentie, chef-kok, persoonlijke manager, andere holistische sessies, excursies en activiteiten worden gedeeld. Vraag of deze opzet past bij de ondersteuningsbehoeften en voorkeuren van de persoon. [12]
Het aantal cliënten zegt niets over de verhouding tussen medewerkers en cliënten en biedt geen garantie op specifieke behandelingen. Laat de professionele rollen, individuele behandelactiviteiten en eventuele medische afspraken in het schriftelijke voorstel bevestigen. Biografieën van teamleden mogen niet worden opgevat als een toezegging dat elke genoemde professional betrokken zal zijn.
COGNIFUL Premier en Premier Plus omvatten beide een beoordeling, een persoonlijk plan en planning van vervolgzorg. COGNIFUL Premier Plus voegt daar individuele therapeutische begeleiding, begeleiding van familie en de overgang naar de volgende fase, en drie maanden nazorg aan toe. De follow-up binnen het basisprogramma wordt individueel afgesproken. Een gebruikelijk verblijf duurt vier tot twaalf weken; de duur wordt afgestemd op de persoon en tussentijds beoordeeld. [13] Bekijk de programmakosten
Vraag hoe de aanvullende begeleiding aansluit op de daadwerkelijke volgende fase. Als doorlopende verslavingsbehandeling, psychiatrische zorg of ondersteuning van familie centraal staat, moet het voorstel de relevante afstemming en doelen toelichten. Een hoger tarief betekent niet dat binnen de residentie in elke mogelijke specialistische zorgbehoefte kan worden voorzien.
Bij de planning van vervolgzorg komen routines, relaties, lokale ondersteuning en afstemming met professionals waarvoor toestemming is gegeven aan bod. Bevestig welke behandelaren de zorg overnemen, welke afspraken er zijn en wat de nazorg precies omvat. Internationale cliënten moeten verduidelijken welke diensten afhankelijk zijn van de locatie en wat lokaal moet worden geregeld. [14]
De kosten van het programma komen doorgaans voor eigen rekening, zonder rechtstreekse facturering aan de verzekeraar of gegarandeerde vergoeding. Het schriftelijke opnamevoorstel moet een volledig overzicht geven van de diensten, wat inbegrepen is, de kosten en afzonderlijke afspraken. Beoordeel dat volledige traject samen met het klinische advies voordat u definitieve reisafspraken maakt.
Maak een internationale keuze praktisch uitvoerbaar
Vraag wat de bestemming bijdraagt aan het behandelplan. Toegang tot passende zorg of een duidelijk omschreven residentiële structuur kan van belang zijn; afstand op zichzelf zegt niets over de kwaliteit. Vergelijk een passende lokale mogelijkheid met het voorgestelde internationale traject.
Controleer in welke taal de behandeling plaatsvindt, ook tijdens medische gesprekken en in schriftelijke adviezen. Een meertalig opnameteam betekent niet dat iedere professional in dezelfde talen werkt. De ontvangende behandelaar heeft ook een bruikbare samenvatting van de medische en behandelgegevens nodig.
Denk na over de reis en de eerste dagen na terugkeer. Vertel het team waar de persoon daadwerkelijk zal wonen en of werk- of reispatronen zullen veranderen. Een plan voor vervolgzorg dat uitgaat van een onrealistische verblijfplaats of planning moet vóór vertrek worden aangepast.
Vergelijk de behandelvoorstellen voldoende gedetailleerd om een keuze te kunnen maken
Stel dat de ene zorgaanbieder een beoordeling in het ziekenhuis voorstelt, gevolgd door een residentiële behandeling, terwijl de andere een directe residentiële opname aanbiedt. Die voorstellen kunnen voortkomen uit verschillen in informatie, mogelijkheden of professionele inschattingen. Vraag elk team de volgorde en de onderbouwing daarvan toe te lichten. Beslecht het verschil niet door slaapkamers te vergelijken of de kortste route te kiezen.
Stuur met toestemming van de persoon dezelfde relevante voorgeschiedenis naar beide zorgaanbieders. Controleer of beide de medicatielijst, recente behandeling en actuele zorgen hebben beoordeeld. Een oriënterend gesprek en een afgeronde klinische beoordeling zijn verschillende fasen; zorg dat u begrijpt waarop het advies is gebaseerd.
Vergelijk vervolgens wat elke fase daadwerkelijk omvat. Het ene tarief dekt mogelijk de residentiële therapie, terwijl het andere ook afzonderlijke medische zorg omvat. Vraag wie eventuele niet-inbegrepen onderdelen verzorgt, of die zorgverlener de verwijzing heeft geaccepteerd en hoe informatie tussen de teams wordt uitgewisseld. Aanvullende zorg moet onderdeel zijn van het plan en geen onverwachte taak worden die bij de familie terechtkomt.
Vergelijk tot slot wat er gebeurt als het oorspronkelijke plan verandert. Vraag hoe nieuwe symptomen, moeite met deelname of de noodzaak van een ander zorgniveau worden beoordeeld en wie een overplaatsing coördineert. Schriftelijke opnamevoorwaarden moeten de praktische en financiële gevolgen toelichten, zonder de plaats in te nemen van het klinische oordeel. Met deze details kunt u onderscheid maken tussen een plan dat duidelijk genoeg is om te beoordelen en een aantrekkelijke beschrijving waarin essentiële verantwoordelijkheden nog onduidelijk blijven.
Betrokkenheid van familie en privacy
Familieleden kunnen helpen met praktische regelingen, deelnemen aan afgesproken onderdelen van de behandeling of beperkte informatie over de voortgang ontvangen. Leg die rollen en de toestemming van de persoon vast. Financiële betrokkenheid alleen mag niet bepalend zijn voor toegang tot de volledige medische en behandelgeschiedenis.
Vraag waarop het werken met familieleden is gericht en of het passend is om hen, gezien de onderlinge relatie, te betrekken. Een programma mag er niet van uitgaan dat elk gezinssysteem dezelfde aanpak nodig heeft. Duidelijke verwachtingen helpen de behandeldoelen te ondersteunen.
Als een adviseur of werkgever de logistiek organiseert, maak dan onderscheid tussen de informatie die daarvoor nodig is en het delen van medische en behandelgegevens. De bescherming van de privacy moet worden uitgelegd aan de hand van de feitelijke communicatie- en dossierprocedures en mag niet worden afgeleid uit de ligging van de accommodatie.
Beoordeel de voortgang op meerdere aandachtsgebieden
Bij de evaluatie moeten psychische symptomen, middelengebruik, deelname en dagelijks functioneren in samenhang worden bekeken. Verbetering op het ene gebied kan samengaan met een blijvende zorgbehoefte op een ander gebied. Vraag hoe het team die informatie gebruikt om de volgende stap te bepalen.
Als het middelengebruik terugkeert of psychische symptomen verergeren, moet daarop worden gereageerd met een passende beoordeling van de veiligheid, ondersteuning en behandeling. De persoon moet moeilijkheden kunnen bespreken zonder de druk te voelen een eenvoudig herstelverhaal in stand te houden.
Controleer vóór een overplaatsing of ontslag wie de ontvangende professionals zijn, welke vervolgafspraken zijn gemaakt en wie verantwoordelijk is voor de medicatie. In de overdracht moeten het verrichte behandelwerk en de openstaande vragen worden vermeld, waarbij informatie op basis van toestemming wordt gedeeld. Een advies om de zorg voort te zetten is pas volledig als ook het praktische vervolgtraject duidelijk is.
Veelgestelde vragen
Kan één centrum het beste zijn voor elke dubbeldiagnose?
Nee. Verschillende combinaties van aandoeningen en ondersteuningsbehoeften vragen om verschillende deskundigheid en mogelijkheden. Een zinvolle vergelijking begint bij een beoordeling en het passende behandeltraject.
Betekent geïntegreerde zorg dat alle zorg in één gebouw moet plaatsvinden?
Waar nodig kunnen meerdere zorgaanbieders bijdragen. Het gaat erom dat verantwoordelijkheden, behandelprioriteiten en communicatie op elkaar zijn afgestemd en duidelijk zijn voor de persoon die de zorg ontvangt.
Is detoxificatie voldoende als middelengebruik het belangrijkste probleem is?
De behandeling van ontwenningsverschijnselen is een afzonderlijke fase die moet aansluiten op passende vervolgbehandeling. Ook de beoordeling van de psychische gezondheid moet een duidelijke plaats in het plan krijgen. [10]
Hoe kan ik luxe behandelprogramma’s vergelijken?
Vraag naar de rollen van de behandelaren, het behandelplan, de afspraken over ondersteuning, de kosten en het vervolgzorgtraject. De accommodatie kan worden meegewogen nadat is vastgesteld dat de voorgestelde zorg aansluit bij de vastgestelde behoeften.
Bronnen en aanvullende informatie
- Hulp vinden bij gelijktijdig voorkomende problemen met middelengebruik en psychische stoornissen — National Institute of Mental Health.
- Residentiële verslavingsbehandeling bij Fernside van McLean — Mass General Brigham.
- Verslavingsbehandeling bij een dubbeldiagnose — Castle Craig.
- Behandeling van een dubbeldiagnose — CITA Clinics.
- Contact opnemen met CITA Clinics — CITA Clinics.
- Verslaving en dubbeldiagnoses — Psychiatric University Hospital Zurich.
- Raffles Counselling Centre — Raffles Medical Group.
- Particuliere behandeling van een dubbeldiagnose en bijkomende zorgbehoeften — COGNIFUL.
- Behandelaanbod, geschiktheid en zorgcoördinatie — COGNIFUL.
- Klinische praktijkrichtlijn voor de behandeling van alcoholontwenning — American Society of Addiction Medicine.
- Behandeling van een stoornis in het gebruik van opioïden — Centers for Disease Control and Prevention.
- Hoe residentiële behandeling werkt — COGNIFUL.
- Programma’s, tarieven en opname — COGNIFUL.
- Vervolgzorg en re-integratie — COGNIFUL.
U hoeft het niet alleen uit te zoeken.
Ons aanmeldteam beantwoordt uw vragen over de behandeling en het verblijf en legt uit welke informatie nodig is voor de intake.
Bij COGNIFUL op Mallorca verblijft u in een eigen suite in een gedeelde residentie met maximaal vier cliënten. Klinische sessies en lichaamsgerichte behandelingen zijn individueel. Bekijk de kosten en aanmeldingsinformatie en bespreek met het team welke informatie nodig is voor de klinische beoordeling.
Ons gezamenlijke aanmeldteam
