COGNIFULhttps://cogniful.clinic/nl/de-beste-particuliere-en-luxe-behandeling-van-cocaineverslaving-wereldwijd/

De beste particuliere en luxe behandeling van cocaïneverslaving wereldwijd

· COGNIFUL

Specialistische behandelgidsen

De beste particuliere en luxe behandeling van cocaïneverslaving wereldwijd is het programma dat uw cocaïnegebruik, bijkomende psychische zorgbehoeften en terugkeer naar het dagelijks leven kan aanpakken met een gedegen klinisch plan. Een privésuite kan een langer verblijf comfortabeler maken. Belangrijker zijn de vragen of u dringend medisch beoordeeld moet worden, welke gedragsgerichte behandelingen daadwerkelijk worden geboden en wie u na vertrek zal ondersteunen.

Over deze gids

Klinisch beoordelaar: Dr. Sarah Boss, MD

Deze gids wordt gepubliceerd door COGNIFUL, onderdeel van THE BALANCE GROUP op Mallorca, Spanje. De gids bevat COGNIFUL naast verschillende onafhankelijk opererende zorgaanbieders om uiteenlopende zorgmodellen te illustreren. Het is een afwegingskader, geen onafhankelijke ranglijst. Ziekenhuisklinieken, lokale zorgvoorzieningen en particuliere residentiële voorzieningen verschillen wat betreft toelatingscriteria en behandelmogelijkheden; vermelding betekent niet dat zij gelijkwaardige luxepakketten aanbieden. [1] [2]

Begin met veiligheid en een zorgvuldige beoordeling

Een behandeling voor cocaïnegebruik hoort te beginnen met een beoordeling van het huidige gebruik, lichamelijke klachten, psychische gezondheid, andere middelen en de persoonlijke omstandigheden. Ernstige pijn op de borst, epileptische aanvallen, duidelijke verwardheid of een acute psychiatrische crisis vereisen spoedeisende medische zorg, geen vliegreis naar een residentieel behandelprogramma. De ASAM/AAAP-richtlijn voor stimulerende middelen maakt onderscheid tussen de behandeling van acute intoxicatie en de doorlopende behandeling van een stoornis in het gebruik van stimulerende middelen. Die verantwoordelijkheden hangen samen, maar de bijbehorende zorgvormen zijn niet onderling uitwisselbaar. [3]

Een zinvolle beoordeling richt zich op het gebruikspatroon, in plaats van af te gaan op een omschrijving als incidenteel of functioneel. Hoe vaak vindt het gebruik plaats? Wat gaat er meestal aan vooraf? Volgen er langdurig wakker blijven, niet-nagekomen verplichtingen, psychische klachten of meer gebruik dan de bedoeling was? Zijn er ook alcohol, voorgeschreven kalmeringsmiddelen, opioïden of andere stimulerende middelen in het spel? Nauwkeurige informatie helpt het ontvangende team te bepalen wat het veilig kan behandelen en wat eerst elders beoordeeld moet worden. [3]

Slaapverstoring, angst, somberheid en andere psychiatrische symptomen kunnen aanhouden nadat de acute effecten van cocaïne zijn verdwenen. De richtlijn vraagt om aandacht voor deze symptomen en bijkomende aandoeningen, in plaats van alleen te wachten tot een vooraf vastgestelde detoxperiode voorbij is. Een zorgaanbieder moet uitleggen hoe deze onderscheid maakt tussen een direct veiligheidsrisico en symptomen die binnen de eigen behandelsetting gevolgd kunnen worden. Een reservering voor een residentieel verblijf bewijst niet dat deze beoordeling al heeft plaatsgevonden. [3]

Vraag voordat u landen vergelijkt om een duidelijk advies over de benodigde zorgintensiteit. Een ambulant behandelplan kan passend zijn als iemand betrouwbaar op afspraken kan verschijnen en de omgeving de behandeling ondersteunt. Een residentiële setting kan worden overwogen wanneer een meer gestructureerde omgeving klinisch passend is. Vraag de beoordelend zorgprofessional waarom het voorgestelde zorgniveau bij de feitelijke situatie past, welke alternatieven zijn overwogen en welke verandering aanleiding zou geven tot intensievere zorg. [4]

Vergelijk behandelmodellen voordat u kamers vergelijkt

De volgende zorgaanbieders bieden nuttige voorbeelden van verschillende behandeltrajecten voor cocaïnegebruik of verslaving. De tabel is bewust transparant over de locatie en behandelvorm. Publieke of universitaire zorgaanbieders kunnen eisen stellen aan verwijzing, leeftijd of verzorgingsgebied; ga er nooit van uit dat buitenlandse cliënten er op eigen kosten terechtkunnen.

Voorbeelden van behandeltrajecten voor cocaïnegebruik in verschillende landen
Zorgaanbieder en feitelijke locatieGedocumenteerde rolWat u moet navragen
COGNIFUL — Mallorca, SpanjeParticuliere residentiële zorg met een specifiek beschreven behandeltraject voor cocaïneverslaving, mits passend voor de cliënt; maximaal vier cliënten delen de residentie. [5] [2]Welke specifiek op cocaïne gerichte methoden zijn inbegrepen, of voorafgaande stabilisatie nodig is en hoe de zorg in uw thuisland wordt voortgezet.
Jellinek — NederlandBehandeling voor cocaïnegebruik op basis van individuele of groepsgerichte gedragstherapeutische zorg, met afhankelijk van de behoefte ambulante behandeling, dagbehandeling en klinische opname. [6]Welke locatie en behandelintensiteit van toepassing zijn, welke verwijzingscriteria gelden, in welke taal de behandeling plaatsvindt en of mensen die niet in Nederland wonen toegang hebben.
Psychiatric University Hospital Zurich — Zürich, ZwitserlandDe zorg voor verslaving en dubbeldiagnoses omvat ook cocaïne; de instelling beschrijft zorg voor volwassenen van 18–65 jaar, bij voorkeur inwoners van het kanton Zürich. [7]Toelatingscriteria, een ambulant of ander passend traject en beoordeling van bijkomende psychiatrische of lichamelijke zorgbehoeften.
UCLA Addiction Psychiatry Clinic — Los Angeles, CaliforniëEen polikliniek voor volwassenen die medicatiebegeleiding en gedragsgerichte behandeling beschrijft voor middelengebruik en psychische aandoeningen, waaronder cocaïnegebruik. [8]Huidige toegangsmogelijkheden, opzet van de afspraken, behandelmethoden en of ambulante zorg aansluit bij uw behoeften.

Een residentie voor vier personen en een universitaire polikliniek kunnen elk voor verschillende mensen zinvol zijn. Wie ze alleen op accommodatie vergelijkt, mist het belangrijkste verschil: bij de ene verblijft u buitenshuis, terwijl de andere behandeling binnen uw bestaande leefomgeving kan ondersteunen. Vraag wat een aanbieder over de voorgestelde zorg kan onderbouwen, in plaats van het woord luxe als een klinisch kwaliteitskenmerk te beschouwen.

Wat een gedegen behandeling voor cocaïnegebruik moet toelichten

Gedragsgerichte behandeling met een duidelijk omschreven methode

De ASAM/AAAP-richtlijn noemt contingencymanagement als een kernonderdeel van de behandeling van een stoornis in het gebruik van stimulerende middelen, naast andere psychosociale benaderingen. Eenvoudig gezegd is dit een gestructureerde klinische methode die afgesproken behandelgedrag bekrachtigt. Het is specifieker dan een stimulerende sfeer, vrijetijdsactiviteiten of een algemeen beloningssysteem. Vraag of het wordt aangeboden, op welke gedragingen het gericht is, hoe voortgang wordt gemeten en wie het uitvoert. Ga er zonder bevestiging niet van uit dat een aanbieder in deze gids dit aanbiedt. [3]

De richtlijn bespreekt ook cognitieve gedragstherapie en andere gestructureerde gedragsgerichte benaderingen. Een geschikte zorgaanbieder kan beschrijven wat u gaat oefenen: signalen herkennen, beslissingen voorafgaand aan gebruik doordenken, omgaan met trek en plannen maken voor situaties die eerder tot cocaïnegebruik leidden. Een indrukwekkende lijst therapieën op een website zegt minder dan een voorgesteld programma waarin staat welke methoden op u van toepassing zijn en hoe die samenhangen. [3]

Vraag om uitleg over wat er tussen individuele sessies gebeurt. Als gebruik bijvoorbeeld volgt op een lange werkdag en een bepaalde sociale uitnodiging, moet het plan verder gaan dan alleen stress herkennen. Het moet iemand helpen een realistische reactie te oefenen, na te denken over hoe die situatie te verlaten en ondersteuning te regelen die diegene daadwerkelijk zou gebruiken. Dit voorbeeld is een vraag voor de behandelplanning, geen voorgeschreven behandeloefening; de betrokken behandelaar moet de aanpak op de persoon afstemmen.

Samenhangende aandacht voor stemming, slaap en andere middelen

Cocaïnegebruik kan samengaan met angst, depressie, gebruik van andere middelen en psychiatrische symptomen die afzonderlijk beoordeeld moeten worden. De richtlijn voor stimulerende middelen beveelt aan de behandeling van bijkomende aandoeningen op elkaar af te stemmen. Vraag of behandelaren een zorgplan delen, wie beslissingen over het voorschrijven van medicatie neemt en wat er gebeurt als symptomen verergeren. Afzonderlijke afspraken vormen niet noodzakelijk een geïntegreerde behandeling, tenzij de betrokken professionals met de vereiste toestemming met elkaar communiceren. [3]

Een centrum moet ook zijn grenzen kunnen beschrijven. Bij afhankelijkheid van alcohol of kalmeringsmiddelen kan de beoordeling van de ontwenning andere risico’s betreffen dan bij cocaïne alleen. Als een stoornis in het gebruik van opioïden wordt vastgesteld, kan een gespecialiseerd medicamenteus behandeltraject belangrijk zijn. Een brede aanduiding als verslavingszorg betekent niet dat alle medicatie, ontwenningszorg of ziekenhuisfaciliteiten binnen een particuliere residentie beschikbaar zijn. [1] [9]

Duidelijke uitspraken over medicatie

De ASAM/AAAP-richtlijn bespreekt bepaalde mogelijkheden voor offlabelgebruik van medicatie bij een stoornis in het gebruik van stimulerende middelen, op basis van een professionele beoordeling. Dit is geen reden om te verwachten dat één geneesmiddel een gedragsgerichte behandeling kan vervangen. Vraag op welk symptoom of welke aandoening een voorgesteld recept gericht is, welke controles nodig zijn en wie de medicatie na ontslag zal blijven voorschrijven. Een reis naar het buitenland mag u niet afhankelijk maken van een recept dat niet door een overnemende behandelaar is beoordeeld. [3]

Wees voorzichtig met elk aanbod dat wordt voorgesteld als een gegarandeerde reset, een universele genezing of een vast aantal sessies dat voor iedereen geschikt zou zijn. Zinvollere toezeggingen gaan over wat de aanbieder zal beoordelen, hoe vaak het plan wordt geëvalueerd, wie verantwoordelijk is voor behandelbeslissingen en hoe wordt gehandeld als de eerste aanpak onvoldoende is. Dit zijn vragen die een toekomstige patiënt in een schriftelijk voorstel kan laten opnemen.

Een land kiezen zonder de continuïteit van zorg te verliezen

Naar het buitenland gaan kan afstand scheppen tot vertrouwde routines, maar afstand alleen biedt geen behandeling. Begin met de vraag wat een bestemming toevoegt dat klinisch relevant is: een passend programma, een taal waarin u goed kunt communiceren, een setting waarin u actief kunt deelnemen en een afgesproken overdracht. Houd vervolgens rekening met het extra regelwerk dat reizen met zich meebrengt. Voor dossiers, medicatieafspraken, communicatie met behandelaren in het thuisland en noodscenario’s moet duidelijk zijn wie verantwoordelijk is.

Houd bij een wereldwijde zoektocht ten minste één haalbare optie in eigen land in beeld. Vergelijk het volledige zorgtraject: beoordeling, eventuele stabilisatie, actieve behandeling en vervolgzorg. Een langere vlucht of een luxere kamercategorie kan weinig waarde hebben als het behandelteam thuis geen samenvatting ontvangt of de eerste vervolgafspraak pas lang na ontslag plaatsvindt. Vraag om een realistisch overgangsplan voordat u beslist waar u gaat verblijven.

Taal is ook op behandelinhoudelijk niveau belangrijk. Een gesprek in het Engels kunnen voeren bij de receptie betekent niet dat de beoordeling, psychotherapie, begeleiding van naasten, geïnformeerde toestemming voor medisch handelen en ontslagdocumentatie allemaal in diezelfde taal beschikbaar zijn. Vraag dit na voor de professionals die daadwerkelijk aan uw behandeling worden toegewezen. Als een tolk nodig is, maak dan vooraf duidelijke afspraken over de inzet, vertrouwelijkheid en extra kosten.

Bij een behandeling die meer dan één land omvat, moet duidelijk zijn welke professional in elke fase verantwoordelijk is. Het team in het buitenland kan aanbevelingen doen, maar een behandelaar in het thuisland moet instemmen met het overnemen van eventuele doorlopende medicatievoorschriften of controles. Ga er niet van uit dat een videoconsult overal waar u zich bevindt juridisch of praktisch de lokale zorg kan vervangen. De afspraken over vervolgzorg bij COGNIFUL moeten worden besproken met uw daadwerkelijke woonplaats als uitgangspunt. [10] [11]

Ook privacy verdient een praktische invulling. Vraag hoe medische dossiers worden gedeeld, wie informatie over afspraken ontvangt, of contact met naasten optioneel is en hoe wordt omgegaan met documenten voor de werkgever. Een residentie die met andere cliënten wordt gedeeld, biedt een andere mate van privacy dan exclusief gebruik. Vergelijk de concrete regeling waarvoor u betaalt, niet een ongedefinieerde belofte van volledige anonimiteit.

COGNIFUL is een particulier residentieel behandelprogramma op Mallorca en onderdeel van THE BALANCE GROUP. De officiële behandelinformatie omvat cocaïneverslaving, waarbij opname afhankelijk is van de klinische geschiktheid. Het kan worden overwogen wanneer een residentiële aanpak passend is en de voorgestelde behandeling aansluit bij de behoeften van de persoon. Het mag niet worden voorgesteld als een ziekenhuis of als een voorziening waarvan is vastgesteld dat er ter plaatse medisch begeleide detoxificatie wordt geboden. Bij acute medische of psychiatrische zorgbehoeften kunnen beoordeling en behandeling elders nodig zijn voordat opname mogelijk is. [5] [1]

De residentie biedt op elk moment plaats aan maximaal vier cliënten, ieder met een privésuite. Behandelsessies en lichaamsgerichte sessies zijn individueel, terwijl de residentie, chef-kok, persoonlijk manager, overige holistische sessies, excursies en activiteiten worden gedeeld. Deze opzet biedt een kleinschalige residentiële setting zonder exclusief gebruik. Het maximale aantal cliënten zegt op zichzelf niets over de verhouding tussen medewerkers en cliënten, het aantal behandeluren of de effectiviteit in vergelijking met andere aanbieders. Vraag waar relevant om deze details in het voorgestelde plan. [2]

COGNIFUL Premier en Premier Plus omvatten beide een beoordeling, een individueel plan en een plan voor vervolgzorg. Plus voegt daar individuele therapeutische begeleiding, begeleiding van naasten en bij de overgang naar huis, en drie maanden nazorg aan toe. Verdere vervolgzorg voor het basisprogramma wordt individueel afgesproken. De gebruikelijke verblijfsduur wordt omschreven als vier tot twaalf weken en wordt per persoon geëvalueerd; die bandbreedte is geen voorspelling van hoe snel cocaïnegerelateerde symptomen verdwijnen. [12] [10] Bekijk de programmakosten

Vraag voor een behandeling voor cocaïnegebruik om een voorstel dat de accommodatie koppelt aan concrete behandeling. Vraag welke gedragsgerichte benaderingen worden gebruikt, hoe wordt omgegaan met trek en het risico op hervatting van gebruik en hoe stemming, slaap of ander middelengebruik worden beoordeeld. Leid niet af dat een bepaalde methode die in een externe richtlijn wordt aanbevolen, inbegrepen is alleen omdat het programma gepersonaliseerde zorg beschrijft. De behandelinhoudelijke aanpak en de genoemde professionals van COGNIFUL moeten voor uw opname worden bevestigd. [13] [14]

COGNIFUL is voor eigen rekening en werkt voor de facturering niet rechtstreeks samen met verzekeraars; ga niet uit van vergoeding. Een schriftelijk voorstel moet vermelden wat wel en niet inbegrepen is, van welke verblijfsduur wordt uitgegaan en wat de totale verwachte kosten zijn. Bespreek voor internationale cliënten afzonderlijk wie de zorg thuis zal verlenen, hoe dossiers met toestemming bij die behandelaar terechtkomen en welke nazorgcontacten binnen dat rechtsgebied mogelijk zijn. Ook bij een uitgebreider premiumprogramma blijft een werkbare overgang naar lokale zorg noodzakelijk. [12] [15]

Maak van uw selectie een plan met duidelijke verantwoordelijkheden

Stel elke aanbieder op uw shortlist dezelfde kernvragen, zodat de antwoorden vergelijkbaar zijn. Wie beoordeelt of de behandeling passend is? Wie leidt de specifiek op cocaïne gerichte behandeling? Hoe ziet het voorgestelde weekprogramma eruit? Welke onderdelen zijn individueel en welke worden gedeeld? Wat zou aanleiding zijn voor overplaatsing naar een ziekenhuis? Wat gebeurt er als de afgesproken verblijfsduur verandert? Een concreet antwoord is nuttiger dan een algemene verzekering dat alles op maat wordt gemaakt.

Toets het plan vervolgens aan de eerste week thuis. Waar zult u slapen? Welke afspraken zijn ingepland? Wat gebeurt er wanneer een vertrouwde uitnodiging of werkdruk terugkeert? Met wie kunt u contact opnemen als de trek of psychische spanning toeneemt? Welke naasten hebben, als u dat wilt, uw toestemming om betrokken te worden? Deze vragen maken vervolgzorg concreet, terwijl uw rol in de besluitvorming behouden blijft.

Begroot het hele traject, niet alleen het geadverteerde weektarief. Vraag waar relevant naar externe medische beoordeling, reizen, aanvullende consulten, medicatie en latere therapie. Vraag om bevestiging van wat inbegrepen is, in plaats van aan te nemen dat elk onderdeel extra kost of juist gedekt is. Als twee programma’s verschillende verblijfsduren hanteren, vergelijk dan hun schriftelijke klinische onderbouwing en totale kosten, in plaats van alleen kamerprijzen te vermenigvuldigen.

Een zinvol laatste gesprek gaat over onzekerheid. Vraag wat het team nog moet weten voordat het opname kan aanbevelen en welke bevindingen een andere setting geschikter zouden maken. Een zorgvuldige aanbieder kan die grenzen erkennen. Dat antwoord hoort bij een verantwoorde keuze, vooral wanneer iemand in een moeilijke periode een kostbaar verblijf in het buitenland overweegt.

Bepaal hoe vooruitgang eruit zal zien

Vraag hoe de voortgang tijdens het verblijf met u wordt besproken. Alleen aanwezigheid geeft een onvolledig beeld van verandering. Bij een behandelevaluatie kan worden gekeken naar afgesproken doelen, actieve deelname aan de behandeling, patronen van trek, slaap, relaties en het praktische vermogen om een plan buiten de sessies toe te passen. De precieze maatstaven moeten samen met het behandelteam worden gekozen. Vergelijk aanbieders niet aan de hand van percentages die niet toelichten wie werd gevolgd, hoelang en welke uitkomst werd gemeten.

Ook de betrokkenheid van naasten vraagt om een afgesproken doel. De ene persoon wil misschien hulp om het behandelplan aan een partner uit te leggen; een ander heeft mogelijk eerst ruimte in beslotenheid nodig om beslissingen te nemen voordat familieleden worden betrokken. Vraag wie wordt uitgenodigd, welke informatie wordt gedeeld en hoe toestemming opnieuw wordt besproken. Financiële steun van een familielid maakt de grenzen binnen de behandeling niet automatisch duidelijk. Leg deze afspraken vast bij het kiezen van zorg, in plaats van ze uit te stellen tot een emotioneel moeilijk moment.

Vraag tot slot wat er gebeurt als het cocaïnegebruik na ontslag terugkeert. Een bruikbaar plan beschrijft met wie u contact kunt opnemen, hoe de situatie opnieuw wordt beoordeeld en hoe u spoedeisende zorg bereikt wanneer symptomen dat vereisen. Het mag niet gebaseerd zijn op schaamte of de belofte dat een kostbaar verblijf terugval onmogelijk maakt. Het doel van afspraken over vervolgzorg is om de volgende passende stap gemakkelijker te maken, met verantwoordelijkheden die zowel de patiënt als de professionals begrijpen.

Veelgestelde vragen

Is residentiële behandeling voor cocaïnegebruik altijd nodig?

Nee. De zorgintensiteit hangt af van de beoordeling, symptomen, andere aandoeningen en de mogelijkheid om binnen de huidige omgeving actief aan de behandeling deel te nemen. Zowel ambulante als intensievere opties hebben een plaats. De voorgestelde setting moet voortkomen uit de klinische behoefte, niet uit de aanname dat de duurste residentie automatisch de beste keuze is. [4] [3]

Wat moet een behandelprogramma voor cocaïnegebruik vertellen over contingencymanagement?

Het moet u vertellen of deze gestructureerde gedragsgerichte benadering beschikbaar is en hoe die wordt uitgevoerd. De ASAM/AAAP-richtlijn noemt dit een kernonderdeel van de behandeling. De beschikbaarheid moet bij elk programma worden nagevraagd; deze gids stelt niet dat elke vermelde aanbieder dit biedt. [3]

Begeleidt een behandelprogramma voor cocaïnegebruik ook het afbouwen van alcohol of medicatie?

Niet noodzakelijk. Vraag om een beoordeling per middel en om bevestiging van de medische mogelijkheden van de aanbieder. COGNIFUL kan verlangen dat ontwenningsverschijnselen of acute zorgbehoeften eerst bij een andere zorgaanbieder worden behandeld. Stop niet met voorgeschreven medicatie en maak geen ontwenningsplan op basis van een promotiepagina voor residentiële zorg. [1]

Hoe kan ik nagaan of COGNIFUL geschikt is?

Neem contact op met het opnameteam en geef een nauwkeurige beschrijving van het cocaïnegebruik, andere middelen, de huidige behandeling en de relevante medische of psychiatrische voorgeschiedenis. Vraag om een beoordeling van de klinische geschiktheid, een schriftelijk plan en een gesprek over vervolgzorg in uw thuisland voordat u een reis boekt. Het doel is vast te stellen of het aanbod veilig en werkbaar bij u past, niet om een bepaalde kamer te reserveren voordat de klinische vragen zijn beantwoord. [15] [12]

Bronnen en verder lezen

  1. Behandelmogelijkheden, geschiktheid en zorgcoördinatie — COGNIFUL
  2. Het leven bij COGNIFUL op Mallorca — COGNIFUL
  3. ASAM/AAAP-richtlijn voor de klinische praktijk over de behandeling van een stoornis in het gebruik van stimulerende middelen — American Society of Addiction Medicine en American Academy of Addiction Psychiatry
  4. Drugsverslaving: hulp krijgen — NHS
  5. Behandeling van cocaïneverslaving bij COGNIFUL — COGNIFUL
  6. Behandelmogelijkheden voor cocaïnegebruik — Jellinek
  7. Verslavingsstoornissen en dubbeldiagnoses — Psychiatric University Hospital Zurich
  8. Polikliniek voor verslavingspsychiatrie — UCLA Health
  9. Stoornis in het gebruik van opioïden: behandeling — Centers for Disease Control and Prevention
  10. Re-integratie en vervolgzorg — COGNIFUL
  11. Residentiële behandeling op Mallorca overwegen: wat u moet controleren voordat u op reis gaat — COGNIFUL
  12. COGNIFUL: programma’s, tarieven en opname — COGNIFUL
  13. Hoe residentiële behandeling bij COGNIFUL werkt — COGNIFUL
  14. Behandelteam en zorgcoördinatie — COGNIFUL
  15. Verwijzingen door zorgprofessionals — COGNIFUL

Broninformatie gecontroleerd op 18 oktober 2026. Controleer het actuele zorgaanbod, de toelatingscriteria, tarieven en beschikbaarheid rechtstreeks bij elke aanbieder.

Een vertrouwelijk eerste gesprek

U hoeft het niet alleen uit te zoeken.

Ons aanmeldteam beantwoordt uw vragen over de behandeling en het verblijf en legt uit welke informatie nodig is voor de intake.

Bij COGNIFUL op Mallorca verblijft u in een eigen suite in een gedeelde residentie met maximaal vier cliënten. Klinische sessies en lichaamsgerichte behandelingen zijn individueel. Bekijk de kosten en aanmeldingsinformatie en bespreek met het team welke informatie nodig is voor de klinische beoordeling.

Ons gezamenlijke aanmeldteam

Jil Moore
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle
Cynthia NakhleManager aanmeldingen
Ons aanmeldteam bellen+41 44 500 5111E-mail sturen[email protected]
COGNIFULBellen
COGNIFUL

Vertrouwelijk advies over opname

Laten we uw volgende stap bespreken.

Bespreek behandeling voor uzelf of een naaste met ons aanmeldteam.

Uw aanmeldteam

Jil Moore, directeur cliëntrelaties
Jil MooreDirecteur cliëntrelaties
Cynthia Nakhle, manager aanmeldingen
Cynthia NakhleManager aanmeldingen
COGNIFUL

Waar wilt u meer over weten?